Ondanks het feit dat de Nederlandse samenleving ontkerkelijkt en in religieus opzicht steeds diverser wordt, bliiven scholen met een religieuze identiteit onverminderd populair. Ook ouders die zelf niet (meer) geloven sturen hun kinderen toch naar scholen met een religieuze missie. Deze constatering was Voor promovenda Marike Faber aanleiding om te onderzoeken wat er achter de religieuze identiteit schuilgaat.

Religieuze identiteit kan worden opgevat als een onafgebroken proces

Uit haar onderzoek blijkt dat de religieuze identiteit van een school het resultaat is van het alledaagse schoolleven, de bijdragen van alle personen die bij de school betrokken zijn, de geschiedenis van de school en de relatie tot de omgeving. De leraren, leerlingen en andere betrokkenen creeëren samen de religieuze identiteit van de school in de alledaagse praktijk.

De onderzoekster onderscheidt hierbij vier processen:

1. Betekenis geven: de formele identiteit is uitgangspunt voor de uitwerking in bijvoorbeeld het schoolplan.
2. Aanzet tot actie: het schoolplan schept verwachtingen over hoe het er op school aan toe gaat en is daarmee richtingvormend. 
3. Betekenis maken: naar aanleiding van vragen die zich in de dagelijkse praktijk voordoen, zoals :"Hoe gaan we hier op school om met het suikerfeest" ontstaan nieuwe ideeën over hoe men daadwerkelijk om wil gaan met religie op school.
4. Institutionalisering: de betekenis die de religie in de praktijk heeft gekregen wordt opgenomen in de officiële identiteit van de school en kan weer als uitgangspunt dienen voor betekenis geven en handelen.

Faber concludeert dat scholen wel hun weg vinden om met de uitdagingen van secularisering en religieuze diversiteit om te gaan en dat dit wellicht een van de redenen is dat scholen met een religieuze identiteit zich zo goed staande weten te houden in de moderne maatschappij.
 

Bron: www.besturenraad.nl

Door: NKO / v.meuwissen@nko.nl